Acil durum paran, kazanç yarışı için ayırdığın para değil. İşsiz kaldığında, araba bozulduğunda veya beklenmedik bir fatura geldiğinde kullanacağın para. Bu yüzden onun ilk işi seni zor bir günde ayakta tutmak. Şimdi biri sana aşırı yüksek kazanç vaat etsin. Kulağa güzel gelir. Ama ilk soru şu olmalı: Bu kazanç nasıl sağlanacak? Paramı neye yatırıyorum? İhtiyaç duyduğumda parama ulaşabilecek miyim? Bir kazanç vaadinin yüksek olması, o kazancın gerçekleşeceği anlamına gelmez. Kaybetme ihtimalini de anlaman gerekir. Asıl sorun, bu işe acil durum paranı koyduğunda ortaya çıkar. Diyelim ki yarın araban tamir istedi. Paraya hemen ihtiyacın var. Yatırımın o sırada değer kaybetmişse onu zararla satman gerekebilir. Hemen satamıyorsan başka yerden para bulman gerekir. Faizli borç kullanırsan tamir masrafının üstüne borç maliyeti de eklenir. Burada küçük görünen hatanın uzun süreli etkisi başlar. Borcu kapatmak için her ay maaşından para ayırırsın. O para, normalde birikimine gidebilirdi. Böylece yalnızca o gün zarar etmezsin; sonraki aylarda biriktirme hızın da düşer. Borcun büyüklüğüne ve ödeme gücüne göre bu gecikme yıllarca sürebilir. Buna risk yönetimi denir: Paranın ne zaman lazım olacağını düşünerek onu uygun yerde tutmak. Acil durum paran için önemli soru, en yüksek kazancı nasıl elde edeceğin değil; ihtiyaç anında ona ulaşıp ulaşamayacağın ve değer kaybı riskini taşıyıp taşıyamayacağın. Bugün hesabına bak. Acil durum için ayırdığın para nerede? Ona yarın ihtiyaç duysan kullanabilir misin? Aşırı kazanç vaadini sorgula. Acil paranı, kaybetmeyi göze alabildiğin parayla karıştırma.