Birinin portföyüne bakıp “Ben de aynısını alayım” demek kolay. Zor olan, o portföyün neden kurulduğunu ve senin hayatına uyup uymadığını bilmektir. İki kişi aynı yatırımları taşısa bile aynı riski yaşamaz. Çünkü o paraya ne zaman ihtiyaç duydukları ve fiyat düşüşlerine nasıl tepki verdikleri farklı olabilir. Aynı ayakkabıyı iki kişiye giydirdiğini düşün. Birine tam gelir, diğerinin ayağını vurur. Portföy de böyledir. Başkası için makul olan bir dalgalanma, senin yakın zamanda ödeyeceğin bir borç veya planladığın büyük bir harcama yüzünden taşınması zor bir riske dönüşebilir. Bir de haber akışı var. Her haberi takip etmek, tek başına daha iyi yatırım kararı verdiğin anlamına gelmez. Olumlu haberler peş peşe geldiğinde geride kalma korkusuyla pozisyonunu artırmak isteyebilirsin. Olumsuz haberlerdeyse fiyat düşüşü seni panikle satışa itebilir. Böylece başkasının portföyünü kopyalarken kendi kararlarını da anlık duygularına teslim etmiş olursun. Sorun haber okumak değil; her yeni başlığı, planını değiştirmek için yeterli sebep saymaktır. Burada bilmen gereken kavram risk toleransı. Bu, yatırımının değeri düştüğünde ne kadar dalgalanmaya dayanabildiğinle ilgilidir. Ama psikolojik dayanıklılık tek başına yetmez. Paraya yakında ihtiyacın varsa düşüşü bekleyecek zamanın da olmayabilir. Bir portföyü örnek almadan önce kendine iki soruyu yazılı olarak cevapla: Bu paraya en erken ne zaman ihtiyacım olabilir? Portföyüm düşerse hangi koşulda planımı korur, hangi koşulda yeniden değerlendiririm? Bu soruların cevabı yoksa gördüğün portföy yalnızca bir başkasının planıdır. Senin ödeme takvimini, ihtiyaçlarını ve risk sınırını bilmez.