Maaşla geçinirken ikinci bir gelir kaynağı düşünmek kolay, buna zaman ve para ayırmak daha zor olabilir. Bu yüzden başlangıç noktası bazen yeni bir iş kurmak değil, zaten yaptığın düzenli ödemeleri görmek olabilir. Kullanmadığın bir aboneliği kapattığında gelir elde etmiş olmazsın. Yalnızca mevcut gelirinden daha az harcarsın. Bu ayrım önemli: Tasarrufu ek gelir sanmak, bütçenin durumunu olduğundan iyi gösterebilir. İlk adım, son birkaç aylık hesap ve kart hareketlerine bakmak. Her ay tekrarlanan uygulama, üyelik ve hizmet ödemelerini listele. Ardından her biri için şu soruyu sor: Bunu gerçekten kullanıyor muyum? Bir hizmeti seyrek kullanman tek başına iptal etmen gerektiği anlamına gelmez; senin için değerli olabilir. Ayrıca iptal koşullarını, peşin ödenmiş dönemleri ve varsa ücretleri kontrol etmek gerekir. Gerçekten ihtiyaç duymadığın bir ödemeyi sonlandırırsan, serbest kalan tutarı ek gelir fikrini denemek için ayrı tutabilirsin. Örneğin bildiğin bir konuda çeviri, tasarım, özel ders veya tamir hizmeti sunmayı düşünüyorsan önce küçük bir teklif hazırla. Kime, hangi işi, hangi koşullarda yapabileceğini açıkça anlat. Böylece malzeme ya da reklama para harcamadan önce bir talep olup olmadığını görebilirsin. Burada amaç, tasarruf edilen her kuruşu yeni bir işe yatırmak değil. Maaşla geçinen biri için kira, faturalar, borç ödemeleri ve beklenmedik ihtiyaçlar öncelikli olabilir. Ek işin de zaman maliyeti, vergi yükümlülükleri veya başka giderleri bulunabilir. Bu nedenle önce bütçende gerçekten yer açılıp açılmadığını ve denemek istediğin işin koşullarını değerlendir. Kısacası, kullanılmayan düzenli ödemeleri ayıklamak ikinci bir maaş yaratmaz. Ama bir fikri borçlanmadan, küçük ölçekte ve ölçerek denemen için hareket alanı sağlayabilir. En önemli kontrol noktası şu: Harcamaya başlamadan önce birinin sunduğun hizmete gerçekten ihtiyaç duyup duymadığını öğren.